header top inlog
AnanasboomAccount:
ABCnaam:
Wachtwoord:

Registreer / Wachtwoord vergeten?
onder header
|Home|Volledige Verhalen|Open Verhalen|Gedichten|Drama|Verhaal Schrijven|Leden|Over Droomhaven|
links onder het menu Je bent hier: Droomhaven > Volledig Verhalen > gRiEzEL > Het stille huis in de straat. rechts onder het menu
onder
spacer spacer spacer spacer
content content content
Het stille huis in de straat.
content

Leden kunnen kunnen gratis hun naam @ droomhaven.nl registreren als e-mail adres.

[VerhaalModus][CommentaarModus][PrintModus]Nieuw!
Algemene Informatie
Titel:Het stille huis in de straat.
Soort:Volledig Verhalen
Genre:gRiEzEL
Auteur:Hennyvl
Datum:18-03-2007 om 12:44u
Rating:Nog geen beoordelingen
Aantal Hoofdstukken:1

Het zevende deel ben ik aan het schrijven maar is nog niet klaar.

Graag zou ik jullie mening over mijn verhaal willen horen.....positief of negatief .
Dat kan ik weer van leren!
Ik sta er open voor.

content
 
content
content content content content content
content content content
Top Verhaal! (2) nieuw!
content
Log in om dit verhaal te toppen
content
 
content
content content content content content
content content content
Het stille huis in de straat . Deel 6. door: nieuw!
content
Deel 6.

Het stille huis in de straat.

Het was toch best wel vreemd dat de schim haar maar bleef achtervolgen net of hij haar iets wilde laten weten over het huis.
Paulina dacht terug aan wat zij over het huis en hun bewoners had gehoord .
Ook dezelfde vraag kwam weer omhoog over wat er eigenlijk allemaal in dit huis gebeurt was.
Wat was er met het meisje dat hier woonde gebeurt en hoeveel had de exentrieke man daarmee te maken?
Allemaal van dit soort vragen kwamen haar hoofd nu binnen rollen en in gedachten liep zij naar de kast en deed de deur ervan open.
Een wolk stof en een diepe muffe geur kwam haar tegemoet maar nieuwsgierig keek zij de kast in maar zag alleen de planken met een dikke laag stof erop.
Net toen Paulina de deur van de kast weer dicht wilde doen dwarrelde er een stukje oud uitziend papier naar haar toe.
Snel raapte zij het op en zag toen dat het een vergeelde foto was waarvan de helft eraf was gescheurt.
Zij veegde voorzichtig het stof er van af en keek nog eens goed naar de foto en zij herkende het meisje dat erop stond.
Beneden in de hal was zij dat gezicht al eerder tegen gekomen en volgens haar geheugen hing er een familie foto in de hal waar tussen zij dat gezicht ook had gezien.
Zij liep naar de stoel en tilde die op en bracht het naar de kast, zij klom erop zodat ze op de bovenste plank in de kast kon kijken.
Ook daar lag een dikke laag stof maar wat zij ook zag was een langwerpig donkerbruin boek dat openlag en haar uitnodigde om erin te gaan kijken.
Paulina pakte het boek voorzichtig op en sprong van de stoel.
Terug lopend naar het bed bleven haar ogen vast gepint aan de foto die zij in het boek zag.
Het was de andere helft van wat zij in haar hand had en zij legde de twee helften tegen elkaar aan.
Het meisje en de man op de foto keken haar nu lachend aan en nu zag zij ook dat de man zijn arm om het meisje had gelegt.
Maar wat haar nu het meeste verbaasde was dat het gezicht van de man haar ook niet vreemd voor kwam.
Ineens drong het tot haar door dat de man op de foto haar eigen schim was waarmee zij gisteravond een glas wijn had gedronken.
Wat was hier toch aan de hand en waarom bleef die schim haar zo bezig houden?
Waarom was deze leuke foto door de helft geschuurt en wat was er gebeurt met deze twee lachende mensen die zichtbaar van elkaar hadden gehouden?
Allemaal vragen die haar nu volop bezig hielden en waar zij nu steeds nieuwsgieriger naar werd.
Wie waren zij? Waren zij getrouwd en hadden zij kinderen? Waarom was dit huis leeg en waarom kwam zij de schim tegen.
Het was toch vreemd en bijzonder dat zij in deze lege stoffige kast dit fotoboek vond?
Wat was daar de bedoeling van en wat wilde dit huis en de schim van haar.
In diep gepeins bleef zij naar de foto van de twee mensen staren en de tijd verstreek.
Het was overal doodstil geen geluid of gekraak kwam haar tegemoet, het leek alsof zelfs het huis zijn adem inhield in de hoop dat zij iets zou ontdekken .

Wordt vervolgt.








content
 
content
content content content content content
content content content
door: nieuw!
content

content
 
content
content content content content content

Rss feed :: HTML: Vision Design :: Scripting: Edoo :: XHTML 1.0 Transitional

© Edoo[Media & Entertainment] / Ananasboom 2005-2008