 |
 |
 |
|
5 |
 |
 |
Droomhaven is altijd & voor iedereen gratis! Word nu lid! Waargebeurd dames lees dit : de sterke moslimvrouw Hoofdstuk 5, 5 door: shenur
Een week later
Dit was mijn bruiloft de jonge bruid zou natuurlijk een grote glimlach tonen om aan de buiten wereld te laten zien dat ze gelukkig is. Van binnen gaat zij kapot niemand kan het zien alleen jonge meiden begrijpen elkaar. Ik droeg een witte jurk, ik had een hekel aan rood, rood deed me denken aan de duivel. Ik liep de zaal binnen iedereen schrok zich rot ze keken mij heel raar aan alleen Tahir liet het niet merken. Hij keek toverde toch een glimlach, achter die glimlach zag ik bijna tranen. Ik snap niet waarom mensen zich druk maakten wit is de officiële kleur van een islamitische huwelijk. Eigenlijk komt dat bijna in elke geloof voor. Maar ja de meeste mensen zeuren heel veel ze vinden mij te westers. Iedereen lachte met elkaar ik kon met verdriet toekijken, ineens zag ik tussen alle donker haar iemand met blond haar. Ken hij doet mijn hart smelten met zijn blik in zijn ogen, hij kijkt zo lief, Tahir zou dat nooit kunnen. Ken kijkt nu heel anders je kunt bijna van zijn ogen aflezen dat hij niet gelukkig is, ik zie zelfs tranen in zijn ogen. Ik moet mij zelf inhouden om geen tranen te laten. De dag was aangebroken ik werd nu officieel weggegeven op dat moment mocht je wel huilen want dan verlaat je jou ouderlijke huis. Ik liet heel veel tranen vallen niet om mijn ouders maar om Ken. Ik zag die woede in zijn ogen, hij zei alleen maar niks ik vind hem zo aardig als iemand anders in zijn plaats was dan denk ik dat wij Tahir nu aan het begraven waren. Yusuf was had een klein pak aan hij zag er heel schattig uit ik stapte mijn auto in ik dacht hoe mijn tijdelijke schoonfamilie zou zijn. Zou ik in een tralies belanden of in een hel?Zouden ze wel aardig tegen mij zijn. Al die vragen maakten mij gek ik besloot even om daar niet over na te denken. We stapten uit de auto ik pakte Yusuf op Tahir ging als eerst naar binnen hij deed de deur open. Hij zei helemaal niks tot mijn schoonmoeder zei dat ze voor Yusuf kan zorgen in ander woorden ik moest met Tahir mee naar zijn kamer. Ik was heel vermoeid mijn voeten voelden loodzwaar aan, nog een paar stappen dan kan ik eindelijk liggen. Ik begon zelfs duizelig te worden ik viel bijna om Tahir ving me op.
De volgende dag
Toen ik wakker werd hoorde ik ergens geschreeuw vandaan. Ik stond op en liep mijn kamer uit ik zag dat mijn schoonmoeder aan het schreeuwen was op Yusuf. Niet weer die hel, ik pik dit niet ik liep naar mijn schoonmoeder toe en vroeg "wat is er aan de hand". Niks. "Waarom schreeuwt u dan"? Hij was stout geweest. "Ik vroeg wat hij gedaan had". Hij duwde me" een 1 jarige kind duwt u weet u wel waar u het over heeft? "Ik weet precies waar ik het over heb. Ik wil dit niet meer zien dat u mijn zoon zomaar ergens van beschuldig, mijn zoon is veel te klein om iemand te duwen. Zo een opvoeding heeft hij niet gekregen. Ze schold mij uit Tahir komt de woonkamer binnen "dames waarom schreeuwen jullie". Die lelijke schoondochter van mij gelooft mij niet. "waar gaat het om". Dat is niet het punt zei ze op een zielige manier. Tahir geloofde haar meteen ik tilde Yusuf op en liep boos weg naar mijn kamer en deed de deur op slot. Ik wilde graag naar buiten gaan tot ik Tahir voor mij zag staan "waar ga jij heen". Ik ga naar mijn winkel ik ben er al een paar dagen niet heen geweest."Oh ik had even de regels niet duidelijk gemaakt". Welke regels. "Dat jij niet zonder mij het huis uit gaat". Dus jij gaat bepalen wat ik ga doen? "Precies. "Zo werkt het niet voor mij ik wil niet dat jij overal aan mij plakt en ik weet toch dat je alleen voor geld met mij getrouwd bent. Mijn geld krijg je niet en jij kan me tot niets verbieden, ik ga naar mijn winkel en wel nu meteen en als ik zonder je wil gaan dan ga ik. Tahir klapte me in het bijzijn van Yusuf, hij begon te huilen. Ik liet mij niet meer verder beledigen ik deed de deur open en liep weg. Ik belde Ken op hij stuurde zijn limousine, Yusuf en ik stapten in niet wetend dat Tahir ons volgde. Ik stapte uit ik liep naar mijn winkel ik zag mijn personeel heel boos kijken. Er moet hier vast iets vreemds gebeurd zijn. Ik vroeg aan Sara wat er aan de hand was. "Ze antwoordde met dan hun loon niet op tijd werd uitbetaald en dat ze ontslag willen nemen". Ik zei dat het mij speet en dat het nooit meer zou gebeuren, ik besloot om iemand aan te nemen als administratief kracht. Uiteindelijk nam ik een meisje aan genaamd Celina een mooi Hindustaans meisje. Zij zou voor het loon zorgen en ik hoefde me verder geen zorgen te maken dat dacht ik dan maar. Uiteindelijk kreeg ik promotie en ik mocht mijn winkel uitbreiden in andere landen Tahir speelde nog steeds de baas. Ik mocht bijna niks, het is maar goed dat ik deze winkel had anders mocht ik nooit naar buiten dan was ik een huisvogel. Ik moet een manier vinden om met hem te scheidden. Ik woonde nu al 3 maanden samen met hem ik belde Ken op om hem alles te vertellen. Hij vroeg mij of hij Tahir mocht doodmaken. Ik antwoordde met nee ik bedenk wel een ander plan hij moest mij haten. Ik maakte mij nooit op express zodat hij mij zou haten Tahir houdt meer van barbies. Ik hield niet van hem waarom zou ik moeite doen? Hij moest mij haten maar hoe? Zal ik deze keer gemeen doen tegen mijn schoonmoeder. Mijn schoonvader werd langzamerhand ziek hij riep mij een keer bij zich. "hij zei dat hij wist dat ik hier niet gelukkig was". Mijn schoonmoeder kwam binnen en vroeg waar wij het over hadden "mijn schoonvader was de enige die mij begreep". Mijn schoonmoeder die begon te veranderen ze deed nu nog gemener ik zou haar beter een heks kunnen noemen. Maar dat is zelfs te lief uitgedrukt. Ze vroeg me wanneer ze een kleinkind zou krijgen ze wilde graag kleinkinderen ze had maar een zoon. Ze wilde dat haar ras zou verder groeien. Ik had geen zin in intiem contact met Tahir ik had mijzelf beloofd om me niet meer te laten gebruiken door iemand waar ik niet van hou.
|
 |
| |
|
 |
 |
|
|
|
|
Rss feed ::
HTML: Vision Design :: Scripting:
Edoo ::
XHTML 1.0 Transitional
