 |
 |
 |
|
4 |
 |
 |
Droomhaven is altijd & voor iedereen gratis! Word nu lid! Waargebeurd dames lees dit : de sterke moslimvrouw Hoofdstuk 4, 4 door: shenur
Ik kwam aan in een chique restaurant wow wat was dit te mooi om waar te zijn. Hoe zou hij dit kunnen betalen zou hij rijk zijn? Ik zag hem aanlopen hij glimlachte naar mij ik bekeek hem goed hij had sparkelende blauwe ogen donkerblond haar. Brede schouders, hij was gespierd had zijn haar glad achterover gekamd met gel. Hij had een blauwe spijkerbroek van kwaliteit aan en een wit overhemd. Hij stond nu vlak voor me ik hij begroette me en zei dat ik er leuk uitzag. Ik bloosde een beetje ik wist niet zo goed wat ik moest zeggen. "Zullen we zitten" ik nam plaats, toen was het tijd om eten te bestellen na dat we gegeten hadden. Vroeg hij mij ten huwelijk hij liet mij een diamanten ring zien. Ik keek verbaasd toe ik zei "tuurlijk wil ik met je trouwen". Hij zou thuis voor het geval mijn hand komen vragen ik was niet meer getrouwd dus de regel was nog steeds hetzelfde. Ik vertelde het mijn moeder zij was toch wel blij voor me mijn vader ook totdat hij aanbelde en mijn vader de deur open deed. Ik had natuurlijk niet gezegd dat hij Nederlands was, anders hoefde hij niet binnen te komen. Hij kwam binnen met zijn ouders en zei dat hij zelfs bereid is om moslim te worden. Ik wenste niks beters. Mijn vader was het er niet mee eens, zijn antwoord was nee.Mijn moeder vond hem wel een leuke jongen maar niet om het leven mee te delen. Hij verbood me om met hem om te gaan want hij had al iemand anders voor me op het oog en wachtte af. Wie beter zou zijn dan zou hij zijn keuze maken. Zij keuze was op kandidaat een gevallen en niet op Ken. Ik maakte mijn vader duidelijk dat ik niet meer dat kleine meisje was, ik wilde dol graag met Ken trouwen, hij stemde niet in. Ken ging naar huis ik moest hem bellen. Vlak daarna kwamen de ouders van de 1ste kandidaat,wat een irritante familie was dat. De jongen kwam binnen alsof hij de prins was hij showde echt met zijn diesel broek en Armani t shirt en nike sportschoenen. Op zulke nietsnutten kan ik niet vallen want zij denken dat ze rijk zijn maar ik werkelijkheid hebben ze niks op zak. Ik heb nooit eerder een vriend gehad maar wijs was ik wel, ik heb veel geleerd van het leven ik begon vroeg met werken. IK heb genoeg geld gespaard voor de rest van mijn leven heel rijk kan je mij niet noemen. Maar ik was zeker wel rijker dan die clown hier. Nadat ze weg waren dacht ik na. Wat moet ik doen mijn vader had nog steeds liever dat ik met de "clown" ging trouwen ik wilde niet. Moest ik naar mijn vader luisteren of naar de jongen die net in mijn leven was verschenen. Er werden roddels verspreid, dat ik met een Nederlander wilde trouwen. Ik kon er niet meer tegen. Ik moest weg, weg van deze mensen hier ik werd gek van ze. Dit was de drempel ik moest opnieuw beginnen samen met Ken. Ik belde hem op hij stuurde een limousine mijn vader was boos "kom terug" schreeuwde hij. Ik liep weg van huis tranen vloeiden over mijn ogen Ken legde zijn hand op mijn schouders " je hoeft dit niet te doen". We kunnen ook gewoon trouwen "hoe wil je dat doen mijn ouders zijn tegen ons huwelijk".
Ik weet niet precies hoe maar ik denk dat ik je beter terug kan brengen. Ik wil niet dat je door mij problemen krijgt. "Maar Ken straks wordt ik weer uitgehuwelijkt aan hem dat wil ik niet". Ik heb al mijn spullen ingepakt er is geen weg meer terug. "Je ouders waren toch niet thuis zij komen pas over een uur". Dus? "Je weet wat ik hiermee wil zeggen". Dat ik toch terug moet gaan? "Ja graag". Ik stapte boos de auto uit ik pakte mijn koffers en liep weer terug naar huis. Ken riep me nog iets achterna ik was te woedend om naar hem te luisteren ik liep gewoon door. Ken rende naar me toe ik stond precies voor mijn deur. "Het spijt mij maar ik ga niet met je weglopen we krijgen straks problemen". Je kan beter tegen je vader zeggen dat jij je keuze hebt gemaakt en dat je met mij gaat trouwen. Als hij dat niet accepteert denk ik dat je beter met die clown kan trouwen. "Wat" Luister naar mijn hele verhaal. "Je trouwt met die clown en maakt hem helemaal gek, dan scheid hij van je en je trouwt dan met mij" Wow Ken wat een goed idee. Help me snel om me spullen uit te pakken mijn ouders komen zo thuis die clown komt vandaag ik moet vandaag verloven. "Oh nee Yusuf moet zo opgehaald worden van de crèche" Weet je wat haal jij hem op ik ruim deze spullen op en ga door het raam naar buiten. "Is goed zei ik tegen Ken en liep het huis uit.
Samiera s perspectief
Ik vind het aan de ene kant heel jammer dat ik niet weg ben gegaan. Maar Ken is een heel goede jongen hij geeft volgens mij te veel om mij, dat ik er niet eerder aan dacht dat liefde bestond. Ik was volgens mij te blind om te zien dat liefde bestond. Maar toen ik hem zag was het helemaal raak, he touched my heart zeg ik dan altijd. Hij is zo anders dan andere jongens, iets wat je niet vaak ziet. De meeste jongens imponeren meisjes met "ik hou van je", meisjes voelen zich dan vereerd. Maar ik vind het woord "ik hou van je" heel goedkoop. Ken heeft dat nooit tegen mij gezegd, maar mijn broertje zei dat als een jongen echt van je houdt dan durft hij dat nooit tegen je te zeggen. Voor het eerst had mijn broertje wijze woorden uitgesproken. Ik dacht dat hij heel dom was maar ja misschien heeft hij mijn wijze genes geërfd.
Ik haalde Yusuf op toen ik thuis kwam zag ik dat alles opgeruimd was, geen spoor te bekennen van Ken. Mijn ouders waren er ook en ja hoor meneer clown was er ook. Yusuf noemde mij onderweg mama zijn eerste woorden ik was heel trots mijn kleine mannetje was heel slim. Even terug naar die clown deze keer had hij een spijkerbroek aan en een colbert een hele domme combinatie. Hij toverde een glimlach ik keek hem scheef aan. Mijn moeder zei dat ik iets moois moest aantrekken. Ik liep naar boven en pakte iets heel lelijks uit de kast gek genoeg stond het me wel redelijk. Ik haalde shalwar khameez ( pakistaanse kleding) uit de kast, en bedekte mijn hoofd met hoofddoek. Verder liet ik het allemaal naturel en liep naar beneden iedereen keek me trots aan mijn vader toverde een glimlach. Voor het eerst in mijn leven zag ik hem weer lachen, zijn laatste glimlach was toen ik ging touwen met mijn ex. Clown ik weet nog steeds niet hoe hij heet hij fluisterde zachtjes zijn naam "trouwens ik ben Tahir". Ik negeerde hem een beetje. Toen was het tijd om elkaar de ringen om te doen, ik hield mijn hand heel strak zodat het Tahir de clown niet lukte om heel makkelijk de ring om te doen. Hij heeft wel makkelijke praatjes nu moest hij zichzelf maar bewijzen. Met veel moeite kreeg hij de ring in mijn vinger toen moest ik de ring omdoen bij hem. Hij schoof zijn hand speels weg, ik kon er niet zo goed tegen ik pakte ruw zijn hand en schoof de ring aan zijn vinger. Hij genoot er wel van, ik zag de trots aan zijn gezicht hij zal wel blij zijn met een vrouw als ik. Dat kan ik niet over hem zeggen, als ik een doorsnee meisje was dan zou mijn kalverliefde misschien met zo een jongen beginnen. Maar ik weet precies met welke soort jongen je een toekomst kan bouwen. Voordat ik veel bereikt had, een eigen zaak kreeg stond niemand aan mijn deur, niemand keek naar mij. Dat komt misschien ook omdat ik buiten echte mannelijk kleding droeg, een bril droeg en nooit mijn haren los deed. Ik deed heel zelden mijn haren los als mijn moeder begon te zeuren, dat deed ze alleen als er speciale gelegenheden waren. Tijdens onze diploma uitreiking deed ik mijn haar los en droeg een pak, ik deed mijn bril af en droeg lenzen. Vanaf dat moment keken mensen mij met een heel ander opzicht. Iedereen probeerde in contact met mij te komen, ik negeerde ze gewoon. Uiteindelijk kwam ik ken tegen hij accepteerde me gewoon om wie ik was dat zie je bij de meeste buitenlandse mannen niet. Ze willen graag showen met hun vrouw, ze moest en zou mooi moeten zijn. Ze moest een lichte huidskleur hebben, licht haar hebben en niet vergeten gekleurde ogen hebben. Ik bekeek mijzelf in de spiegel ik zag groene ogen, bruin haar en een blanke huid. Ik was niet bepaald de schoondochter die iedere moeder zou wensen, ik deed het huishouden ik deed alles om de schoonfamilie van mijn ex blij te maken maar tevergeefs. Ze mochten mij toch niet dat kwam omdat ik mezelf wilde zijn, mijn schoonmoeder zij dat ze me lelijk vond en dat het tijd wordt om met mij te scheidden tegen haar zoon. Dat zei ze natuurlijk niet waar ik bij was ik luisterde stiekem in een hoekje af. Mijn ex wist dit niet. Zo gaat het bij ons in de cultuur je trouwt zo snel mogelijk daar draait het leven van een meisje om. Je wordt beledigd door je schoonfamilie, uiteindelijk scheidt je man van je en hij hertrouwd weer. Ik bedoel te zeggen het huwelijk is toch geen grap?De meeste mensen denken van wel. Ik veranderde mijn uiterlijk wel voor Ken hij vondt het niet nodig. Hij accepteerde mij toch hoe ik was. Dat is alles wat een vrouw in een man zoekt en een man in een vrouw. Ik was vandaag verloofd ik dacht dat het beter was om voorlopig even geen contact meer met Ken te houden hij begreep het. Hij mocht desondanks toch wel op ons huwelijk komen ik hoopte dat hij niet zou komen. Ik wilde niet dat hij mij zou zien trouwen. Ik moet over een week trouwen wat baalde ik dat ik een meisje ben. Maar voor een voordeel baalde ik er niet van dat ik Ken tegen kwam als ik een jongen was geweest dan kwam ik hem niet tegen. Mijn leven zou heel anders geweest zijn ik zou de trots van de gezin zijn. Ik zou studeren, daarna hard werken geld verdienen en uiteindelijk mocht ik zelf kiezen met welk meisje ik zou willen trouwen. Het leven is zo hard alles is veranderd een meisje heeft helemaal geen waarde, zij wordt meer gezien als een huisvrouw ze moet trouwen kinderen maken en daarna doodgaan. Dit is toch geen leven, vrouwen willen ook iets maken van hun leven maar ze krijgen er alleen geen kans voor. Vrouwen zijn veel slimmer dan mannen. Het enige voordeel dat een man heeft is dat hij sterk is.
|
 |
| |
|
 |
 |
|
|
|
|
Rss feed ::
HTML: Vision Design :: Scripting:
Edoo ::
XHTML 1.0 Transitional
