 |
Leden kunnen kunnen gratis hun naam @ droomhaven.nl registreren als e-mail adres. The OrbWizardHoofdstuk 2, The OrbWizards Hoofdstuk 2 door: OrbCollector
Hoofdstuk 2
"Wie was dat?", zeg ik schor.
"Waar komt ze vandaan?"
Ik kan het nog steeds niet geloven, was ik dan echt niet alleen? Zijn er meer mensen die de orbs kunnen zien? Wie zijn ze? En, wie ben ik? Terwijl ik zo zit te peinzen vergeet ik dat mijn wekker nog steeds afgaat. Zonder ernaar te kijken zet ik hem uit en zucht van opluchting.
"Marce, sorry dat ik het zeg maar je ziet er niet uit", zegt Almy, terwijl ze me bezorgd aankijkt.
Soms kan ze mensen zo naar aankijken. Ze is mijn ex vriendin maar we zijn nog altijd vrienden.
"Je bent niet de eerste die erover begint", zeg ik afwezig.
Almy maakte het uit, omdat ik weinig tijd meer voor haar had, nadat ik ontdekte wat ik met de orbs kon. Ik was toen nog op een veel lager niveau met de orbs dan dat ik nu ben.
"De film begint over een paar minuten, kom je mee?"
Ik sta op van mijn stoel, en loop rustig achter aan haar het cafeetje uit. Carly en Almy zijn goeie vriendinnen van elkaar, en ook vrienden van mij. Almy zou ook eigenlijk met haar gaan maar Carly kon op het laatste moment niet meer, Almy vind het vreselijk om alleen naar de film te gaan dus besloot ik haar te vergezellen.
Schuin voor me zit een man, ik vertrouw hem niet helemaal. Ik verscherp mijn blik en ontdek een nieuwe gave, boven zijn hoofd zweeft zijn aura, niet in allemaal kleuren ofzo dat ook, maar ik zie zijn ziel boven hem omgeven door allerlei kleuren. Blauw, paars, zwart. Ik kijk naar zijn aura, naar zijn ziel die gemeen om zich heen zit te kijken, zijn ziel richt zich op de persoon naast zijn lichaam. Daar zit een andere man, deze kijkt wat scherper voor zich uit naar de film. Ik verscherp mijn blik nu op beide mannen, en hoor in mijn hoofd wat ze tegen elkaar zeggen.
"We moeten uitkijken, ik voel dat we in de gaten worden gehouden", zegt de eerste aura geniepig.
"Jij voelt altijd wel wat", zegt de tweede nors. Wacht maar af, wanneer de film straks afgelopen is, krijgen de mensen de schrik van hun leven, wanneer ik hun vertel dat ze gegijzeld zullen worden."
"Die mensen hier raken nog in shock zij de eerste."
Ze beginnen daarop hard te lachen. Wat ik alleen niet begrijp is, het zijn twee normale mannen, maar hun aura s boven hun staan met elkaar te praten, hoe kan dat? is dat een manier van telepathie of iets dat los stond van hun lichaam, en iets is tussen de twee zielen zelf. Wat zit ik hier nou te peinzen ik moet er snel wat aan doen!
"Almy, ik ga even naar de wc." Ik sta op en loop snel weg.
Het duurde even maar het is me toch gelukt. Ik klop aan bij de afspeelkamer.
"Kom maar binnen", zegt de vrouw.
Ik loop naar binnen en sluit de deur zachtjes.
"Wat mag er zo belangrijk zijn dat je speciaal hier in de afspeelkamer moet aankloppen?"
"Ziet u die twee mannen met die zwarte vesten daar zo?"
"..., ja, waarom?"
ik slik even, en ga tegen over de vrouw zitten.
"Deze twee mannen zijn van plan na de film een soort aankondiging te laten zien, ze gaan ons gijzelen, ik weet niet hoe ze het hebben gedaan maar mogelijk hebben ze het op de band bij gebrand."
De vrouw kijkt me ongelovig aan, en kijkt van mij naar de man.
"Sorry maar ik weet niet of ik dit moet geloven, het klinkt nog al ongeloofwaardig, het lijkt me trouwens niet dat ze jou dat dan zouden zeggen, of je moet er bij betrokken zijn."
Ik zucht en denk diep na.
"is er een manier waarop ik het u kan bewijzen?"
"Nou de banden zijn verdeeld in 3 delen omdat het anders te lang is, als jij me binnen vijfenveertig minuten kan laten zien dat je gelijk hebt, zal ik de politie bellen voor deze mannen."
Voorzichtig haalt ze de laatste band uit het apparaat, en zet hem aan een speciale tv. ze draait hem nog wat door tot het laatste stukje, en speelt hem af.
"Goeie dag mensen, jullie hebben net van een film kunnen genieten, koester dat moment want dit kan je laatste zijn geweest. Als het goed is worden alle nooduitgangen en deuren nu gesloten, jullie zijn in gijzeling kunnen pas vrijgelaten worden op het moment dat jullie president ons vijftigmiljoen euro geeft. Jullie zullen elke dag een sneetje brood en water krijgen, tenzij jullie president ons binnen dezelfde dag het bedrag verijkt. Elke dag die wij langer moeten wachten, zal er een rij stoelen ontploffen, iedereen die het waagt op te staan kan per direct een ticket voor de hemel kopen", de man op het scherm knikt en het beeld word zwart.
Alle gijzelinggen zijn wreed, maar deze klinkt wel heel erg. Ik zie hoe de vrouw verstard voor zich uit keek, ze is rood en heeft kippenvel over haar hele lijf, ze is denk ik niet in staat de politie te bellen dus doe ik dat maar.
Na dat de baas van de bioscoop en de politie het filmpje een paar keer hadden bekeken, werken ze een plan uit om dit tegen te werken, als ze nu een oproep doen dat alle mensen uit de zaal moeten vluchten zou dat verdacht zijn, mogelijk staan de gijzelaars al klaar om straks tevoorschijn te komen. Ze besluiten eerst de twee mannen op te pakken. Ze gokken er maar op dat de gijzelaars een seintje kregen wanneer ze konden komen.
Ik had besloten bij de vrouw te blijven, en kijk door het raam. Ik zie hoe vier politie agenten de zaal binnen komen, en de twee in de boeien slagen, ze hadden voor de zekerheid een wolky tolky bij me gelaten zodat ik hun kan waarschuwen als er iets gebeurd. En opeens besef ik dat het best wel mogelijk is dat hun niet de enige gijzelaars zijn in de zaal, iets dat hun zich eigenlijk ook wel hebben moeten indenken.
Ik verscherp mijn ogen op de mensen in de zaal, ik hoor ze erg zacht omdat ik ver van hun vandaan ben.
"Wat een enge film", zegt de stem van een klein meisje.
"Hm, had ik maar geweten dat hij naar knoflook ruikt", hoor ik een vrouw zeggen.
Ik moet daar best wel om lachen, maar dat is niet waar ik me op moet richten, waarschijnlijk zitten ze vooraan en aan de randen. Ik luister naar wat ze zeggen maar het was zo verwarrend zoveel stemmen te horen. Kon ik maar aura s lezen. Of me afsluiten van bepaalde mensen, dat heb ik eigenlijk nog niet geprobeerd. Ik verslapte de scherpte in mijn ogen bij mensen van wie ik dacht dat ze het niet konden zijn, en het lukt ook nog. Van alle kinderen en vrouwen heb ik me al afgesloten. Ik tel het aantal oudere mensen, en sluit me van ze af. Ik tel nu nog vierendertig mannen, en zie twee mannen die een arm om elkaar heen hebben geslagen, en een van hen heeft zijn hoofd in die ander zijn nek.
"Oke, ..., die zijn het dus niet"
ik zie twee tieners die verbaasd zitten te kijken naar de twee mannen die worden opgepakt. Ze zijn vrij jong.
"Oei, die zijn in de problemen", zegt een van de twee aura s.
Hm, nee die zijn het niet. Ik sluit me van ze af en richt me op de dertig overgebleven mannen, hun aura is net duister als die van de twee mannen.
"Wat nu? Straks pakken ze ons ook!", zegt een van de mannen.
"We moeten zo onopvallend overkomen", zegt een man in de voorste rij.
Ik bekijk nu de rest van de mannen en zie dat die net zo rumoerig en zenuwachtig zijn, en wat zo verdacht is, is dat ze allemaal dezelfde tas hebben. Was er maar een manier om op een van de tassen in te zoomen. Scheel kijken werkt niet, dus maak ik mijn ogen groot, en ik zoom opeens in op een van de zwarte tassen. Er staat een vreemd teken op, het is een cirkel met een plus erin. Langzaam pak ik mijn wolky tolky.
"Ik heb belangrijk nieuws voor jullie, er zijn dertig mannen met een zwarte tas met een soort cirkel met een plus erin. Deze mannen horen mogelijk bij de gijzelaars!"
een van de politie agenten kijkt naar boven en brengt de wolky tolky bij zijn mond.
"Oke, we hebben het begrepen, bedankt voor je hulp. We hebben je hulp nu niet meer nodig, versterking is onderweg, kom terug in de zaal en haal je vriendin op, we zullen nader contact met je opnemen."
Ik knik vanuit het raam en snel me terug naar de zaal.
"Almy we moeten nu direct weg, pak onze spullen zodat we kunnen vertrekken, ik vertel je straks alles."
Ze begrijpt dat dit een serieuze zaak is, vooral door de twee politie agenten die nu opeens twee mannen aan het arresteren zijn. We lopen snel de zaal uit, en zien zo n stuk of vijftig politieagenten, naar ons toe rennen.
"Welke zaal!?", zegt een van hen.
"Zaal negen, je kan ze herkennen aan het cirkel met het plus, op hun tas!"
Ik en Almy rennen snel verder en zien bij de deur nog wat politie agenten staan.
"Jongeman, ontzettend bedankt voor de waarschuwing, waar woon je dan geven we jullie een lift."
|
 |
Rss feed ::
HTML: Vision Design :: Scripting:
Edoo ::
XHTML 1.0 Transitional
