 |
Soraya.
Net klaar met de afwas is ze, als de bel gaat. Jammer dan, ze doet niet open. Op school werd ze; the Ice Queen genoemd. En dat is niet veranderd. Steenhard geeft de 20 jarige Soraya niks om mensen. Eenzaam woont ze in een flat, aan de rand van Amsterdam.
De bel gaat nog een keer. Soraya zucht. Houd het dan nooit op? Met een boos gezicht doet ze de deur open. Het is haar moeder. O Hoi moeder, jij leeft ook nog ? Haar moeder stapt naar binnen en negeert die opmerking. Ik moet met je praten , zegt ze. Soraya kijkt ongeïnteresseerd de andere kant op. Ethan gaat verhuizen . Soraya schrikt. Wat ? Haar moeder kijkt somber, om vervolgens verder te gaan praten. Je hoorde me, meisje . Maar het is nog niet te laat, ga naar zijn huis toe . Maryline, Soraya s moeder pakt een briefje en schrijft het adres op. Ik weet heus wel waar hij woont hoor, bemoei je er niet mee . Was het harde antwoord van Soraya. Maryline kijkt Soraya even aan, en verlaat vervolgens de flat.
De volgende dag loopt Soraya door de supermarkt en pakt snel overal de spullen die ze nodig heeft. Niet lang wil ze tussen al die mensen zijn, en snel rekent ze af. Toen ze naar huis liep kwam ze iemand tegen. Verschrikt bleef ze staan. Ethann.. stotterde ze. Snel keek ze de andere kant op. Ethan stopte. Soraya! riep hij. Ik weet wel dat je me ziet hoor , en hij liep naar haar toe. Luister even, ik wil je wat vertellen . Soraya loopt door, maar Ethan pakt snel haar hand. Even denkt ze na, maar dan pakt ze een ei uit haar tas en gooit dat op zijn hoofd. Als hij haar loslaat, rent ze snel weg.
Thuis ligt ze huilend op haar bed. Waarom is hij zo knap? Denkt ze. Ze kijkt in de spiegel. Haar getinte huid lijkt bleek, en haar zwarte lange haar is door de war. Ze zucht. Ooit had ze precies zo voor de spiegel gezeten. 6 jaar geleden, toen Ethan, de knappe Engelsman, haar dumpte. Daarna gaf ze niks meer om mensen. Helaas, bleef ze voor hem een zwak houden, en het deed haar pijn dat hij ging verhuizen. De bel ging weer. Soraya vergat even haar hardheid, en snikkend deed ze open. Ethan stond daar, met zijn haar vol ei. Nu ben ik het zat , zei hij. Snel zette hij zijn voet voor de drempel, en stapte naar binnen. Soraya rende naar de andere kant van de kamer, maar Ethan had haar snel ingehaald. Ze begon te krabben, en hij hield haar handen op haar rug, en klemde haar vast. Soraya gilde, en schopte naar achteren. Ethan tekkelde haar, en drukte haar tegen de grond. Ze was hulpeloos, en bleef stil liggen. Ik wil even met je praten, Meid . Hij keek naar haar mooie lichaam, en vergat wat hij wou zeggen. Hij kleurde rood, en begon te mompelen. Soraya begon te huilen, van pure ellende. Ik hou van je . Meteen schrok hij van zijn eigen woorden. Snel liet hij haar los, en rende de flat uit.
Die avond was Soraya in de war. Hij houd van haar, had hij gezegd. Ze kon het niet begrijpen. Oké ze wist dat ze niet lelijk was, maar waarom had hij haar dan gedumpt? Laat die avond viel ze in slaap, en werd vroeg wakker van gebons op de deur. Ze liep voorzichtig naar de deur, en zag op het matje een brief liggen. Ze las hem;
Lieve Soraya,
Het spijt me ik gister zomaar wegrend. Het floepte er zomaar uit, maar ik meende wel. Ik hou van je! Ik weet dat je verhard bent door deze wereld, en ik weet dat ik uitgemaakt het heb. Maar nu ben we volwassen. Soraya, girl, laat het verleden los. Ik wil je gister vertellen dat ik ga verhuizen naar Hamburg, in Duitsland. Volgende week dinsdag, om 4uur de ochtend vertrekken we.
Ik zal je missen,
Kiss, Ethan.
Soraya moet lachen om zijn gebrekkige schrijfstijl. Die Ethan toch.
Ze schrok van haar eigen lach. Al jaren had ze niet meer gelachen. Ethan liet haar hardheid smelten. Als ze hem zou laten gaan, zou ze nooit meer gelukkig worden. Verscheurd in tweestrijd besloot Soraya om Ethan uit te zwaaien. Die dinsdag stond ze precies om 4 uur naast zijn auto. Ethan kwam naar buiten, en begon te glimlachen. Ik las je briefje , zei ze. Even stil kijkt ze hem aan. Hun gezichten komen langzaam dichterbij. Dan kust Ethan haar. Een tinteling gaat door haar heen. Zachtjes voelt ze de zachte lippen van Ethan. Ze ging dicht tegen hem aan staan, en begon te trillen van blijdschap. Toen ze elkaar loslieten, stapte Ethan in de auto. Hier, mijn telefoonnummer . Bel me, oké .? Hij gaf haar nog één kus, en reed weg.
En dat was de laatste dag dat ze elkaar zagen. Soraya liep naar huis, en het briefje waaide uit haar handen. Ze kon zichzelf wel wat doen, maar ja, dat had geen nut. Het was weg. En Ethan ook. Vanaf die dag, werd Soraya weer ijskoningin, voor altijd.
|
 |
Rss feed ::
HTML: Vision Design :: Scripting:
Edoo ::
XHTML 1.0 Transitional
