[VerhaalModus][CommentaarModus][PrintModus]Nieuw!
Algemene Informatie
zag het niet aankomen
niet bewust van een vuiltje in de lucht
plots was daar een storm van dodelijk formaat, zucht
daaraan was geen ontkomen
alleen tijd voor wat het meest noodzaakt
wat te eten, dat lijstje met jouw foto erin
en vlug de schuilkelder in
niets of niemand die daarboven voor me waakt
deze storm heeft talloze ogen
steeds wanneer ik denk dat het voorbij is
keert de storm terug met zijn dreigend gesis
hij woed verder zonder meedogen
zat daar nu al weken
geen zin om zonder liefde te leven
zonder voedsel, geen kans om te overleven
maar de storm was nog lang niet geweken
moe van verdriet stap ik naar buiten
daar zie ik alles wat mij lief is vernield
met gesloten toch tranende ogen ga ik geknield
hoopte het gemis te kunnen buitensluiten
jaloers op de dader
die nu de reden heeft van mijn bestaan
maar ineens is het gedaan
en is er geen sprake meer van later
 |