[VerhaalModus][CommentaarModus][PrintModus]Nieuw!
Algemene Informatie
Het leven is een show.
En jij als toneelspeler kan dan maar twee dingen doen.
Je er volledig voor inzetten en het publiek laten lachen.
Of bij de pakken neer gaan zitten en alles langs je heen laten gaan.
Het is geheel je eigen keus.
Jij was het eerste soort mens, Tonnie
De toneelspeler die alles voor een goede show deed.
Zodra jij ergens binnen kwam gingen de lichten aan.
Zodra jij je mond open deed viel iedereen stil.
Je was het type waarnaar mensen kwamen luisteren.
Het woord opgeven kende je niet.
Je eigen woordenboek was klein, zonder negatieve kanten.
Van de nadelen, zag jij alleen de voordelen.
In verdriet ontdekte je de vreugde.
Degene om je heen leerde je positief te kijken.
Dit gedicht is voor jou alleen.
Aan een toneelspeler die meer deed dan het publiek vermaken.
Jij leerde ons dingen die we altijd bij ons zullen dragen.
Helaas komt aan elke show een einde.
Maar je hebt waardig het toneel van leven verlaten.
Het is tijd voor je volgende show.
 |