Droomhaven.nl, Infinite Imagination


			AnanasboomAccount: ABCnaam: Wachtwoord: Registreer / Wachtwoord vergeten?

\|Home\|Volledige Verhalen\|Open Verhalen\|Gedichten\|Drama\|Verhaal Schrijven\|Leden\|Over Droomhaven\|
	Je bent hier: Droomhaven > Gedichten > Avontuur > Soms > Het stille huis in de straat deel1.


		Acties

	Algemeen VerhaalModus CommentaarModus Tip een vriend Profiel schrijver Inhoudsopgave [1]Het stille huis in de straat deel1. Partners Gratis startpagina Internetgids op woonplaats Eigen Startpagina Spellen


		Het stille huis in de straat deel1.

	Op Droomhaven laat je met één klik weten dat je een verhaal top vindt! Word nu lid! Soms Hoofdstuk 1, Het stille huis in de straat deel1. door: Hennyvl Het stille huis in de straat. Deel 1. Het was een herfstachtige dag en de bomen lieten hun bladeren vallen, zodat iedereen zou weten dat de winter in aantocht was. Paulina keek vanuit haar keuken door het raam en bedacht dat de zomer snel voorbij was gegaan. De sombere tijden van de regendagen en stormen waren in aantocht. Haar oog viel op het oude huis recht tegen over hun huis, het verbaasde haar dat het nog steeds leeg stond. De hele zomer was er niemand in geweest maar ook geen raam was daar open gegaan om het huis te luchten. De ramen waren vies en het houtwerk begon te bladderen omdat er geen verf meer opzat. De eens zo mooie tuin was dor en overwoekert door onkruid zelfs het ijzeren hek wat om het huis heen stond zag er roestig uit. Alleen een dikke oude eikenboom stond daar nog fier rechtop en boven in de takken hadden een groep spreeuwen hun nest gemaakt deze zomer. Nu kwamen de spreeuwen er alleen nog in de avonduren om daar te gaan slapen wat altijd gepaard ging met een hoop lawaai. Paulina was daar al aan gewend geraakt . Jammer dat het zo aan het vervallen was en er nooit een leuk jong gezin in was komen wonen. Zij had horen vertellen dat er een oude excentrieke heer in had gewoond met een huishoudster die daar de boel op orde hield . Ook had zij gehoord dat er ooit een jong meisje had gewoond, maar wat daar mee was gebeurt, wist eigenlijk niemand. Afijn, het fijne wist Paulina er ook niet van. Wat zij wel wist was dat het nu hoog tijd werd om haar eten op te zetten en dat zij hier voor het raam haar tijd stond te verdoen . Zij liep naar haar gasfornuis en deed het gas aan onder de pan aardappelen die daar al klaar stond om gekookt te worden. Haar man zou zo thuis komen en na het eten moesten zij nog op verjaardag visite bij haar broer dus zij mocht wel opschieten. Nog eenmaal keek zij door het raam naar het stille huis daarna keerde zij zich om en liep naar de kamer om de tafel te dekken. Het was midden in de nacht toen Paulina samen met haar man weer terug thuis kwam. Zij liepen naar binnen en gelijk door naar boven om naar bed te gaan. Paulina liep toch nog even snel naar beneden om een glas water te halen zonder het licht aan te doen. In het donker liep zij langs het raam en uit gewoonte keek zij naar buiten. Plotseling bleef zij als aan de grond genageld voor het raam staan en keek naar het huis. Op de bovenste verdieping zag zij licht branden en een schim voorbij het raam lopen. Dus er woonde toch mensen of er was toen hun beiden weg waren iemand daar naar binnen gegaan. Een onrustig gevoel kroop over haar nek naar boven tot in het topje van haar kruin. Zij vergat het water en snelde naar boven om haar man te gaan waarschuwen.

Rss feed :: HTML: Vision Design :: Scripting: Edoo :: XHTML 1.0 Transitional

© Edoo[Media & Entertainment] / Ananasboom 2005-2008