 |
Ben je je wachtwoord vergeten? Geen probleem! Klik hier. SomsHoofdstuk 5, 4 door: Shannara
Met een zucht van tevredenheid liet ik me in het warme bad zakken. Hoewel ik varen heerlijk vond, was ik ook wel weer blij om niet dag en dacht door elkaar gehutseld te worden en gewoon lekker stil te kunnen blijven liggen. Ik lag voor mijn gevoel nog geen 5 minuten in het warme water of Togor kam binnenstormen. Hij keek me nog geeneens aan, maar greep gewoon mijn kleding en een handdoek. Daarna trok hij me zonder pardon uit het water en duwde mij de handdoek in handen. Snel aankleden!, siste hij. We hebben bezoek. Dario en Rag rekenen nu wel met ze af, maar er komen er zeker meer! Met moeite worstelde ik me in mijn kleding en toen ik een blik omhoog wierp dag ik dat Togor me onbeschaamd stond aan te kijken. Ik stopte meteen met aankleding, waardoor mijn topje nog half openhing, en keek hem recht aan. Valt er wat de zin Rag? Hij grijnsde en met glinsterende ogen beaamde hij dat er zeker wel wat te zien was. Ik doe even een kwaliteitsonderzoek voor mijn grote vriend Troqira. Nadat ik was aangekleed greep hij mijn hand en trok me met een vaart de trap af. Buiten stonden Dario, Rag en Troqira al met paarden te wachten. Togor gooide me bijna achter bij Troqira op het paard en hij sprong bij Dario achter het zadel.
Maak plaats!Maak plaats!, schreeuwde Rag, terwijl hij ons voor ging door de nauwe straten van Tiga. Ik klampte mezelf vast aan Troqira en waagde het om een blik over mijn schouder te werpen. In eerste instantie zag ik niks, maar toen ik beter keek zag ik schaduwen bewegen. Het waren een soort van beesten, maar die bestonden alleen maar uit schaduwen. Ze waren dus ook alleen op de muren van gebouwen te zien. Even keek ik recht in de vuurrode ogen van 1 van de beesten, maar toen als bij toverslag waren alle monsters verdwenen. Duizelig van het achterom kijken en de vele bochten draaide ik me weer om. Wat zijn dat voor schaduwbeesten?, schreeuwde ik naar de anderen. Troqira bleek te enige te zijn die mij hoorde want hij antwoordde Dat zijn Schudauwen! In zonovergotene plaatsen zijn het alleen maar schaduwen op een muren, bomen of andere achtergronden, maar als ze in de schaduw komen bijv onder bomen of donkere plekken dan nemen ze een vaste vorm aan en zijn ze extreem dodelijk!. Even wist ik niks meer te zeggen, dus ik wierp maar weer een blik over mijn schouder. Zijn dat ook Schudauwen? . Snel keek Troqira even over zijn schouder en uit zijn blik maakte ik op dat die lui achter ons op de paarden alleen nog maar dodelijker waren. Een kreet van pure angst verliet mijn lippen toen ik een pijl in mijn schouder voelde boren. Met mijn laatste kracht greep ik Troqira vast om niet uit het zadel te worden geworpen. Het lijken me geen lui om gezellig een kopje thee mee te drinken en het probleem dat zij hebben met ons te bespreken!, riep ik. De lange man voor mij in het zadel lachte even. Reageer je altijd zo als je in dodelijk gevaar verkeert? Ik duwde me met veel moeite en kracht weer rechtop in het zadel. Ik ben nog nooit in dodelijk gevaar geweest stomme rondvent!, snauwde ik.
Plotseling hield de achtervolging op. Verbaasd knipperde ik met mijn ogen en keek verward om me heen. Kijk niet zo verbaasd als een ijsbeer in de jungle!, lachte Rag, terwijl hij op me af liep. Pas toen hij me vanaf een bepaald punt bekeek zag hij de zwarte, grote pijl die uitmijn schouder stak. Togor! Dario! Zijn kreet was zo vervult van angst, dat ik alleen nog banger werd dan ik al was. De drie mannen kwamen om me heen staan, terwijl Troqira mij voorzichtig vast pakte. Hij keek me even aan. Ben je klaar? Ik klemde mijn tanden op elkaar en zette me schrap. Ik zou geen kik geven, terwijl hij verplaatste. Maar van dat goede voornemen kwam niks van terecht. Op zo n hevige pijn was ik niet voorbereid en op het moment dat Troqira mij optilde slaakte ik een kreet van pijn. Ik werd bij een meertje gelegd en daarna kwamen de mannen kritisch om mij heen zitten. Ik had gehoopt dat we 3 dagen flink door konden rijden en met de Zomernacht in Tjarar te zijn, zuchtte Dario. Ik wist dat het niet de bedoeling was dat ik zag hoe erg de mannen daarop hadden gehoopt, maar erg goed konden ze het niet verbergen. Ik nam een beslissing op dat moment en werkte me met veel moeite rechtop. Waar wachten we dan op? Als 1 van jullie die pijl eruit trekt, dan kunnen we toch gewoon verder? Troqira keek me schuin aan en even dacht ik een glimp van bezorgdheid te zien. Het is eventueel wel morgelijk maar Dat is dan geregeld mannen, onderbrak ik Troqira zo vrolijk mogelijk. Ongeduldig begon ik heen en weer te schuiven. Nou?Gebeurt er nog wat? De mannen overlegde even en besloten toen om de pijl eruit te trekken en daarna zo lang mogelijk door te rijden.
Ik vervloekte elke stap die het paard die dagen zette. De pijn in mijn schouder leek met de minuut te verdubbelen. Ik klampte me aan Troqira vast, maar deed tegelijk mijn best om niet te laten merken hoeveel pijn ik had en hoe moeilijk ik bleef zitten. Onderweg werd ik vaak van paard gewisseld, om ervoor te zorgen dat de last steeds verdeeld werd. De eerste twee dagen legde we snel af en het bos schoot aan ons voorbij. De laatste dag ging veel langzamer, omdat de paarden toen totaal uitgeput waren. De mannen liepen alle vier, terwijl ik op het sterkste paard zat. Ik begon net een beetje de brandende pijn in mijn schouder te vergeten toen ik een gekreun hoorde en de grond met een flitsende snelheid op me afkwam.
Een doek met lauw water bracht me weer in de wereld van de levende. Ik opende mijn ogen en kwam tot conclusie dat ik alles wazig zag. Een man zat naast mij en depte mijn gezicht met een zachte, vochtige doek. Hmmm? , was het enige wat ik uit kon brengen. Trikoza kana!, schreeuwde een stem vlak naast mijn hoofd. Met een grom van woede en pijn haalde ik uit naar het vage figuur naast me en voelde tot mijn grote tevredenheid dat mijn hand het doel had getroffen. Hou verdomme je bek dicht, mompelde ik vermoeid. Toen ik nog een keer naar de man wilde uithalen werd mijn hand vastgepakt en kwam er iemand naast me op bed zitten. Mevrouw is nog maar net wakker of ze begint haar hulpverleners te slaan , sprak een vriendelijke stem zacht. Ik herkende hem natuurlijk meteen. Niet alleen aan de stem, maar ook aan de geur van bos die om hem heen hing. Zeg gozer, ik zie alles wazig. Kan je daar wat aan doen? Troqira grinnikte en pakte een beker. Vervolgens hielp mij me rechtop zitten en terwijl hij me ondersteunde nam ik een flinke slok uit de beker. Meteen begon mijn zicht zich aan te passen en kregen de vage silhouetten van de kamer vaste vormen. Ik keek recht in de ogen van mijn metgezel. Zijn we in Tjarar?, vroeg ik. De man knikte en vertelde me dat we er zelfs een dag eerder waren aangekomen dan gepland. Nou dat is mooi, mompelde ik sarcastisch. Mijn blik gleed door de kamer. Het was erg simpel ingericht met alleen een bed, een kast en een stoel. Er viel zonlicht door het raam naar binnen en ik kon de blauwe lucht zien. Nieuwsgierig naar het stadje waar we waren wou ik opstaan, maar voelde dat Troqira me vastpakte. Is dat nu wel een goed idee? Je hebt de hele nacht geslapen en de pijl is uit je schouder, maar je kan nog steeds zwak zijn. Met vlammende ogen keek ik hem verontwaardigd aan. Zwak? , en met dat woord trok ik me los en stond op. Meteen onderdrukte ik een gevoel van misselijkheid en liep naar de deur. Een zacht geluid van de stoel maakte me duidelijk dat mijn metgezel me volgde. Het was heerlijk weer buiten. De zon scheen fel, de lucht was strak blauw en het was warm. Overal waren mensen druk bezig met dingen klaar te zetten. Ik hield een vrouw aan die druk bezig was met een tafel. Pardon mevrouw, maar wat gebeurt er allemaal? De vrouw keek me even aan met een hartelijke glimlach. Jij bent het meisje dat Rag, Dario, Togor en die Elf mee hebben genomen. Vanavond is het feest van de Zomernacht. Wij staan er bekend om, om een van de beste feesten te geven. Ik haalde mijn schouders vermoeid op. Aha ok. Maarre hoe kent u die mannen? En die ene man is een Elf? De vrouw lachte Dario en zijn vrienden komen elke Zomernacht hier in Tjarar. Rag heeft een geliefde hier. En die metgezel van jullie is duidelijk een Elf. Hoewel je zijn puntige oren nu niet kan zien, moet je maar op zijn ogen letten. Die glinsteren met een onnatuurlijk licht Ze bukte zich om een mand van de grond te pakken en sprak verder Hij houdt je in de gaten wist je dat? Toen ik mijn schouders ophaalde ging ze verder. Je mag van geluk spreken dat een Elf je in de gaten houdt. Ze komen haast nooit uit die Vallei van hun en ze letten al helemaal nooit op doodnormale stervelingen. Ik bedankte de vrouw vluchtige en liep verder door de stad. Elf? Troqira was een Elf? Wat had Rag ook al weer gezegd zoveel dagen geleden? Jij gaat op onze reis ook nog wel genoeg Elfen zien. Ik was zo diep in gedachten verzonken dat ik een groep meiden niet gezien had en er regelrecht inliep. Sorry, mompelde ik en ik wilde net weggaan, toen een van de meiden me vastgreep. Jij bent Naria toch? Ik keek naar haar en zag dat ze van dezelfde leeftijd als mij moest zijn. Ehm ja dat klopt, stamelde ik. Weet je wat de Zomernacht inhoudt? Verdwaasd schudde ik mijn hoofd en de meiden begonnen te fluisteren. Het is een feest waarin je degene die erg graag mag probeert te verleiden. Een soort feest van de liefde. Ik haalde mijn schouders op. En wat heb ik daarmee te maken? De oudste, waarschijnlijk een jaar of 19, stapte naar voren en boog zich lichtelijk naar me toen. Wij zien toevallig dat je in de gaten wordt gehouden door de Elfse metgezel van Dario. Dat houdt dus in dat hij je wel aardig moet vinden en dat je hem dus vanavond eigenlijk zou moeten proberen te verleiden. Met stomheid geslapen keek ik het groepje aan. Ik ken dit hele feest niet!Hoe moet ik dat in vredesnaam doen? Het duurt nog een hele middag en gedeelte van de avond voor het feest begint, dus we kunnen je wel een spoedcursus geven. Je hebt ook andere kleren nodig. En zo werd ik door het groepje een van de vele huisjes binnengeleid om voorbereid te worden op vanavond.
Met de 6 meiden om me heen als een soort bodyguards baande ik me een weg door de menigte. Het feest zou worden geopend worden door de heer en meester van deze stad, Heer Rocku. Meerdere malen keken mannen ons bijna kwijlend aan, terwijl we langs liepen. De oudste van de groep, Stara, had me kleding gegeven. De jongste twee, Kito en Lartha, hadden mijn haren gedaan. En de andere drie, Joxku, Porthelia en Birdina, hadden me lessen gegeven in dansen en verleiden. Ik grinnikte en boog me lichtjes naar Stara. Als Troqira me zometeen ook zo kwijlend aanstaart dan ben ik tevreden. Stara lachte Hij moet je niet kwijlend aankijken joh. Hij moet aan het einde van de nacht naar je verlangen.
Nadat Heer Rocku het feest had geopend begon de muziek te spelen en mensen begonnen te dansen. Ik nam afscheid van Stara en de anderen en ging op de zoek naar de 4 mannen.
Ik ben haar kwijtgeraakt toen Stara en haar vriendinnen haar meenamen, zei Troqira tegen zijn metgezellen. Dario haalde zuchtend zijn schouders op. Nou dat is fijn. Toen begon Togor te lachen. Daar is ze al! En ze ziet er wel supergoed uit! De Elf keek naar zijn goede vriend en was verbaasd over de uitdrukking op zijn gezicht. Het leek wel alsof hij betoverd was. Nieuwsgierig door wat hij precies was betoverd, draaide hij zich om en moest moeite doen om niet net zo te kijken. Daar kwam ze aan. De menigte ging voor haar aan de kant en met een zelfverzekerde glimlach liep ze op de mannen af. Ze was gekleed zoals de meeste vrouwen in dit dorp. Een zwarte broek tot haar enkels, een zwart met goud shirtje erbovenop en een sluiertje tot boven haar neus maakte haar tot een engel. Haar ogen vonden de zijne en ze bleef hem aankijken totdat ze vlak voor de mannen stond. Is er iets?, vroeg ze zo onschuldig mogelijk. Togor grijnsde en greep haar hand. Mag ik deze dans van u, schone vrouwe? . Ze lachte en beaamde dat hij dat mocht en zo verdwenen ze naar de dansvloer. Troqira keek naar het dansende tweetal en wist niet precies wat ervan moest vinden. Ze was zo verdomd mysterieus. De ene keer kon hij haar wel villen en nu zou niets liever doen dan haar in zijn armen meevoeren naar geweldige plekken. Hij schrok op toen Rag zijn hand op zijn arm legde. Mijn vriend, je kijkt een klein beetje jaloers, grinnikte Rag.
Ik keek Togor recht in zijn ogen en lachte. Ik wist niet dat je zo goed kon dansen! Een glimlach deed zijn gezicht oplichten en zijn ogen schitteren. Ik doe heel erg mijn best voor je. Verdwaasd keek ik hem even aan. Ik weet heel goed wat dit feest inhoud meisje. En jij hebt jezelf het doel gesteld om Troqira te verleiden en ik help je daar heel graag bij. Ik gun mijn vriend graag dat plezier. Op de maat van de muziek draaide we een ronde en wisselde we van partner. Ik keek verbaasd op toen ik opeens Rag voor me had staan. Hij boog zich licht naar voren, terwijl we een paar snelle passen zijwaarts maakten. Hij is erg jaloers. Ik moest moeite doen om niet te grijnzen en toen we een zwierige draai maakte keek ik even in de richting van Troqira. Verbaasd bleef ik een seconden staan waardoor ik de volgende reeks passen iets te laat inzette. Hij is er niet meer!, jammerde ik zielig. Rag begon te lachen en leidde me een reeks draaien in. Hij is vast even zijn elfenkleding aandoen om de strijd met je aan te gaan. Ik staarde hem even verward aan. Elfenkleding? Maar het enige wat Rag deed was even mysterieus naar me kijken en voordat ik hem verder erover door kon vragen wisselde we weer van partner. Zo ging de dans nog een paar maal door, totdat ik zo moe was dat ik even moest stoppen. Ik zat geen seconden op een bankje toen Joxku naast me neerplofte. Je doet het erg goed, lachte ze. Ik begon te stralen en keek haar vrolijk aan. En hoe gaat het met jou dan?, vroeg ik. Verlegen boog Joxku haar hoofd. Ik durf hem niet ten dans te vragen.
De dans was al een tijdje afgelopen, toen Troqira zich weer onder de bevolking mengde. Verschillende vrouwen keken hem als betoverd aan toen hij langs liep, maar dat kon hij wel begrijpen. Elfen vielen altijd al in de smaak bij de stervelingen en dat werd nu versterkt omdat de Elf kleding aanhad van mijn eigen ras. Het kwam maar zelden voor dat Elfen hun eigen kleding aanhadden wanneer ze zich onder de stervelingen bevonden. Zijn blik gleed zoekend in het rond op zoek naar Naria. Het was duidelijk genoeg geworden dat ze iemand van ons wilde verleiden en aangezien het Togor niet bleek te zijn was het hij het doel. Troqira bleef staan toen hij haar zag zitten op een bankje met naast haar een ander meisje. Hij ving de laatste worden van het gesprek nog net op. niet ten dans te vragen. Hij hoorde Naria even lachen en zag dat ze zich naar voren boog. En jij denkt dat ik het niet eng vind om zometeen Troqira ten dans te vragen als ik hem weer zie? Tuurlijk is zoiets eng en dat blijft eng als je het niet gewoon doet! Troqira voelde zich even licht worden in het hoofd. Ze gaat me ten dans vragen! , was het enige wat hij kon denken. Terwijl de Elf even stond te dromen stonden de twee meiden op en liepen langs de banken, tafels met lekkernijen en mensen. Snel begon hij achter ze aan te lopen.
Okay, dus wat gaan we doen dan?, vroeg Joxku. Ik grinnikte. W j gaan niks doen, maar j j wel. Verbaasd bleef het meisje staan. Wat? Dat is gemeen! Ik zei toch dat ik het niet durf. Met blik opzij bekeek ik Joxku. Ze was totaal niet onaantrekkelijk met haar korte rode haar en lange benen. Waar ben je bang voor?, vroeg ik, terwijl ik een mierzoete appel van de tafel pakte. Dat ik afga natuurlijk! Ik kan me dan nooit meer onder de mensen vertonen , was de reactie die ik kreeg. Ik haalde een wenkbrauw op. Is hij dan zo belangrijk? Joxku verslikte zich in haar appel en begon heftig te hoesten. Hij is super belangrijk! Hij is de zoon van heer Rocku! Verveeld haalde ik mijn schouders op. Als dat maar alles is. Met open mond bleef het meisje staan, terwijl ik verder liep. Ik keek over mijn schouder. Kom je nog? Volgens mij gaat namelijk net een ander meisje hem ten dans vragen, zei ik, terwijl ik met mijn vinger naar een jongen en een meisje wees. Meteen schoot Joxku weg en rende ze bijna naar de jongen toe. Kuro!, riep ze bijna. Zwaar ademend bleef ze even voor de jongen staan. Toen rechtte ze haar schouders en keek hem trots aan. Wil je met me dansen?
Het is heel gemeen om iemand te vertellen dat een ander meisje een jongen ten dans vraagt, terwijl dat helemaal niet zo is , fluisterde Troqira in Naria s oor. Hij zag hoe ze verstijfde en even naar het lachende tweetal bleef keken. Toen draaide ze zich met dezelfde trotse houding om als die van het andere meisje en keek hem recht in de ogen. Met een glimlach bekeek ze Elf nauwkeurig en onderzoekend. Ik neem aan dat ik die terugkrijg van die keer dat we elkaar voor het eerst ontmoette, grijnsde hij. Naria knikte goedkeurend. Dat klopt. Ze draaide even haar hoofd een kwartslag toen ze hoorde hoe de muziekkanten hun instrumenten aan het stemmen waren voor een nieuw nummer. Ik denk dat ik het voorbeeld van Joxku maar moet volgen, mompelde ze, terwijl ze hem weer aankeek. Even hield Troqira zijn adem in. Zou zij hem ten dans vragen? Zoals ze tegen de Joxku had gezegd? Troqira, mijn Elf, wil je me met me dansen?, vroeg ze met een zwierige knix. Ze had duidelijk geoefend voor dit feest. Hoewel hij op de vraag was voorbereid was hij even stil. Ze had het zo gladjes gezegd, alsof ze het al vaker had gevraagd aan hem. En misschien had ze dat ook in haar hoofd. Hij zag hoe ze hem vol spanning aankeek. Toen glimlachte hij en maakte ook hij een kleine buiging. Ik dans maar al te graag met u, schone vrouwe , en hij stak zijn hand uitnodigend uit.
Zijn glimlach maakte zijn kleding compleet. Hij droeg een nauwsluitend wit shirt met hoge kraag en gouden borduursel. Zijn broek, die zwart was, was gestoken in een paar hoge laarzen. Zijn haren waren naar achteren gebonden, waardoor voor het eerste zijn mooie, puntige oren zichtbaar waren. In zijn haar zaten allemaal kleine diamantjes, zodat het leek alsof hij de sterren zelf uit de hemel had geplukt. Lichtelijk verdwaasd pakte ik zijn hand vast en liet me naar de dansvloer leiden. Even besefte ik tot mijn schrik dat er voor deze dans maar een ander paar was, namelijk Joxku en Kuro. Maar dat was al snel vergeten toen ik in de schitterende blauwe ogen van mijn Elf keek. Toen hij zijn ene hand op mijn middel plaatste en mijn andere in zijn eigen hand nam voelde ik me even duizelig van spanning en ik was bang dat ik de hele dans zou vergeten. Ik luisterde even verbaasd toen er een heel ander deuntje werd gespeeld dan eigelijk de bedoeling zijn. Dit had een rustig muziekje moeten zijn, waar een intieme dans op werd gedanst, maar in plaats daarvan klonken er vrolijk noten en meteen begonnen er mensen mee te klappen. Lachend keek ik Troqira aan, toen hij me meetrok in een vrolijke dans. Een blik over mijn schouder liet me weten dat het andere tweetal zich ook had aangepast en ook vrolijk aan het dansen waren. Ik genoot met volle teugen, terwijl we passen zijwaarts zetten en vervolgens een zwierige draai maakte. Ik voelde het lichaam van de man dichter tegen me aan dan nodig was, maar dat maakt me totaal niet. Zijn stem deed me duizelen toen hij tegen me sprak. Ik hoop dat je het niet erg vind, maar ik heb om een vrolijker deuntje gevraagd zodat we zo een van de Elfse dansen kunnen inzetten. Ik keek hem even verbaasd aan. Maar ik weet helemaal niet hoe dat moet! Hij lachte en we danste weer een paar snelle passen. Ik leid je wel. De Elfse dans die hierop volgde, was een geweldig iets. De draaien en passen sloten naadloos op elkaar aan. Het leek wel alsof we met zijn twee n zweefden en dat niets ons kon tegenhouden. Ik was me er vaag van bewust dat het stiller was geworden aan de kant en mensen ons met verrukking aanstaarde. Even kruiste mijn blik die van Rag en hij stak zijn beide duimen omhoog, waardoor ik moest lachen. Dat kwam helemaal niet goed uit, want daardoor raakte ik uit balans en voordat ik alles goed en wel in de gaten had lagen we met z n twee n op de grond. Het was doodstil geworden en iedereen keek vol spanning naar ons. Met ingehouden lach en adem keek ik naar Troqira, die rechtop ging zitten en rustig het stof van zijn kleding klopte. Toen keek hij me onderzoekend aan. Zijn blik was streng en zijn houding strak. Even leek het alsof ik de wind van voren zou krijgen omdat ik de dans had verknald, toen hij begon te lachen. Ik, die de lach al inhield en mijn adem, hapte naar lucht en begon ook te lachen. Toen de omstanders doorhadden dat er niks ergs zou gaan gebeuren werd er weer een vrolijk deuntje ingezet en mensen begonnen te lachen en te praten.
Met moeite kon ik weer overeind komen en keek naar de mannen die op een afstandje van me stonden. Als je nog maar 1 keer lacht dan . , wees ik dreigend naar Rag. Ik keek even opzij toen mijn danspartner naast me kwam staan. Dus jij maakte haar aan het lachen. Ik had het kunnen weten, grinnikte hij. Quasi vermoeid haalde ik mijn schouders op. Lachen jullie maar mannen. Ik ga maar eens wat te drinken scoren. Ik wilde net weglopen toen ik de hand van de Elf op mijn schouder voelde. Ik ga wel mee. En onder daverend gelach van onze drie metgezellen liepen we weg. Het was natuurlijk logische waarom Troqira meeging. Maar zulke dingen bedacht ik me altijd als ik al ergens mee bezig was.
Troqira keek naar meisje naast hem, terwijl ze langs de tafels liepen. Naria haalde op de een of andere manier altijd het beste in hem naar boven. Toen ze een straat in wilde lopen om naar de tafels met drinken te lopen, pakte hij haar hand vast. Wacht even , was alles wat hij zei en hij nam haar mee stadje uit. Aan de rand van het bos, bij een klein meertje, bleef hij staan en draaide zich om. Naria keek met grote ogen naar hem op, niet in staat om ook maar iets te zeggen. Wat denk je nu, mijn schone vrouwe?, fluisterde hij. Ze haalde lichtjes haar schouders op, alsof ze niet goed wist hoe ze het moest het zeggen. Ik vraag me alleen af wie je bent?, mompelde ze. Eerst ben je een metgezel, dan een vriend en nu ben je een Elf. De man voelde hoe zijn hartslag snel omhoog ging en trok haar dicht tegen zich aan. Ik ben alles wat jij maar wilt, mijn lief.
En toen verspreidde zich er opeens een helse pijn in mijn lichaam en viel ik een zwart gat.
|
 |
Rss feed ::
HTML: Vision Design :: Scripting:
Edoo ::
XHTML 1.0 Transitional
