|
Op Droomhaven laat je met één klik weten dat je een verhaal top vindt! Word nu lid! SomsHoofdstuk 1, De stilte van de nacht door: Hennyvl
De stilte van de nacht
Het was donker en stil buiten, het was zoals een nacht hoort te zijn.
Zacht ruisende bomen en de maan aan de hemel en het gevoel van veilig te zijn.
Ik lag in mijn bed en was wakker geworden door een geluid .
Wat het geluid was kon ik niet met zekerheid zeggen, maar het klonk als brekend glas.
Slaperig bleef ik liggen luisteren of ik het geluid weer zou horen.
Was er op mijn terras een inbreker bezig zich een toegang te verschaffen tot mijn huisje?
Of was het iemand die in de nacht zijn lege flesje bier weg gooide? Mijn raam stond open en de maan gluurde naar binnen.
Wat had mij nu wakker gemaakt?
Stil om mijn man niet wakker te maken stond ik op en liep zachtjes de trap af naar beneden.
De nieuwsgierigheid won het altijd van mijn onrust gevoel en daarom ging ik ook op zoek naar het geluid.
Beneden wees niets op een inbraak, ik deed de deur naar mijn terras open en stapte naar buiten.
Het was lekker weer en de nacht zag er zelfs uitnodigend uit.
Buiten ging ik op een stoel zitten en keek om mij heen of ik iets zag of hoorde.
Wel zag ik een glazen jampot stuk liggen op de grond onder het werktafeltje wat ik gebruikte om plantjes te verplanten.
Dus iets had dat potje stuk laten vallen maar wie?
Ik bleef stil zitten en keek goed om mij heen, ik had geen licht aan gedaan omdat de maan genoeg licht gaf.
Vlak bij mijn voet zag ik ineens snel iets weg flitsen en toen ik goed keek zag ik 2 muisjes weg rennen.
In gedachten keek ik naar deze beestjes en verbaasde mij dat zij niet zo schuw waren zoals ik altijd had gedacht.
Zij kropen op en in de tuinbakjes en zelfs tussen de tegels werd druk naar voedsel gezocht.
Wat waren zij ijverig zij hadden zeker jongen.
Toen ik weer ergens onder de tafel keek zag ik een paar pissebedden.
Die waren ook aan de wandel.
Een paar spinnetjes waren bezig hun web te herstellen. Zo bleef ik een tijdje zitten en de stilte van de nacht maakte mij weer slaperig. Een vogel vloog tjilpend op en een waterhoentje kwaakte.
Zeker ook wakker geschrokken net als ik.
Gapend stond ik op en ging naar binnen terug naar mijn bed.
Terwijl ik mijn warme bed in kroop bedacht ik dat er ook in de nacht volop leven was.
Ook daar waren dieren druk bezig met overleven.
De glazen pot hadden de muisjes waarschijnlijk er af gestoten met hun zoektocht naar eten.
Ik trok mijn dekbed over mijn hoofd en nam mij voor om morgenochtend het glas op te ruimen.
Welterusten iedereen ... mens... en dier.
|
Rss feed ::
HTML: Vision Design :: Scripting:
Edoo ::
XHTML 1.0 Transitional
